Program dofinansowany ze środków Unii Europejskiej

Praca w grupach lub parach

CZTERY PRAKTYKI
DYDAKTYCZNE →

Praca w grupach
lub parach

Korelacje przedmiotowe:
wszystkie przedmioty

Samodzielność myślenia

Powiązania
z wiązkami kompetencji

Rozwiązywanie problemów

Powiązania
z wiązkami kompetencji

Zarządzanie sobą

Powiązania
z wiązkami kompetencji

Liderstwo

Powiązania
z wiązkami kompetencji

Współpraca

Powiązania
z wiązkami kompetencji

  • Samodzielność myślenia

    Powiązania
    z wiązkami kompetencji

  • Rozwiązywanie problemów

    Powiązania
    z wiązkami kompetencji

  • Zarządzanie sobą

    Powiązania
    z wiązkami kompetencji

  • Liderstwo

    Powiązania
    z wiązkami kompetencji

  • Współpraca

    Powiązania
    z wiązkami kompetencji

Praktyka ta rozwija niejako meta-kompetencję WSPÓŁPRACĘ, która przejawia się we wszystkich wiązkach KPI. Umożliwia naukę funkcjonowania osoby w grupie, ale też naukę różnych grup, sposobów myślenia, modeli mentalnych, reakcji na sukces czy porażkę, itp.  Praktyka jest odpowiedzią  na rekomendacje z wszelkich badań edukacyjnych – uczymy się przez wymianę myśli, dyskutując, konfrontując, przyjmując inny punkt widzenia. Stosując pracę w parach, decydujemy się, by była ona nieodłącznym elementem naszej lekcji. Musimy tak planować zacięcia, aby zapewnić uczniów możliwość uczenia się od drugiej osoby/grupy.

Praca w parach zapewnia (między innymi):

  • kształtowanie wszystkich wiązek KPI,
  • budowę relacji uczniów w klasie oraz z nauczycielem,
  • pomoc w wypracowaniu zasad dobrej komunikacji,
  • kształtowanie umiejętności podejmowania decyzji w grupie,
  • efektywne uczenie się,
  • naukę samodzielności, pracy bez interwencji nauczyciela.

Najczęstsze mity pracy w parach/grupie:

  • praca tą praktyką zabiera czas, nie zdążę zrealizować podstawy programowej – nie, na pewno praktyka wymaga inne organizacji pracy, innych metod, ale jest jedną z najefektywniejszych form uczenia się uczniów;
  • podział klasy na pary/grupy oznacza już uczenie się uczniów – nie, to odpowiednie zdanie edukacyjne zapewniające dialog i wspólne poszukiwanie wiedzy/rozwiązania zapewnia uczenie się;
  • stałe pary/grupy są korzystniejsze - nie, chociaż na pewno ten sposób pomaga w organizacji lekcji, nie zapewnia po dłuższym czasie nowej wymiany myśli, konfrontowania się z innym sposobem pracy itp.;
  • podział uczniów wg zdolności – nie, każdy uczeń powinien mieć możliwości rozwoju i uczenia się, uczymy się również odpowiadając na pytania kogoś, kto czegoś nie wie;
  • przypisywanie ról/zadań w grupie wg zdolności – na pewno jest to dobry sposób, ale musimy dbać o rozwój każdego ucznia, więc powinniśmy również zachęcać do np. liderowania osoby, które takich predyspozycji nie wykazują.

Wyzwanie dla nauczycieli – osoby dorosłe uczą również swoją postawą, jeśli nauczyciel nie słucha uczniów, nie respektuje ich potrzeb, nie szuka konsensusu i nie uwspólnia rozumienia klasy, nie modeluje dobrej pracy w parach i w grupie. Prowadząc lekcję jestem w grupie, pracując z całym gronem pedagogicznym też jestem w grupie. Nasza postawa staje się wzorem pracy dla uczniów.

Webinarium

Nagranie z webinarium na temat pracy w grupach lub parach.